වියපත් වු මායාව මගෙන් දවසක විමසාවි
මම දත් දේ නුඹ ගැන....
විමසාවි මම, මම තුලින්ම
හැරි බැලුවද පෙනෙන්නට නැත
මා සොයන ආදරය,
ඇයට පමණක් නොව
නුඹටද නොවැටහේවි...
ඉතින්...
අප අතර සත්‍ය ආදරයක් කොයින්ද.....?
ඉතින්...
මං සොයපු ආදරය නුඹ තුලවත්
ඇය තුලවත් නැත....,
නැවතිය යුතු තැන
මිරිගුවකි....
ආදරය අබියස
ඇය...නුඹ...මම
මිරිගුවකි.....
තවමත් සොයමි
ඇය ගැන
නුඹ ගැන
අපි ගැන.....
විකල්ප නැත.....

සිතුවිලි දැහැන....

දිනක් අකීකරු වෙලා
කාටවත් නොදැනෙන්න
මගේ හදවත
නුඹම පමණක් සොයන විටදී...
දහසක් බැමි ඉරා දමා...,
වසන් විය...,
මගේම
තාරුණ්‍යය...
මගේම පන්හිද අසල
ලියන්නට මෙතුවක් කලට
නුඹ නැත තනි මැකුවේ,
වචන පමණකි
මගේ ලඟ....මා අසලම
හිඳ මගේ තනියට ලඟ සිටපු
වචන පමණයි විශ්වාස
මට මගේ මුළු ජීවිතයටම අද...........

සිතුවිලි දැහැන...

පැරීසියේ දුම් වලාකුළු අතර
හිරවෙච්ච
අහිංසක මල් කැකුලක් මම,
හඩන මගේ කදුළු එක්ක
ගොඩක් පැතුම් වියැකුණා.....,
ජිවිතයක් නසන්න
ලේ ගණුදෙනුවකට
පුළුවන්...,
කාලයක් එක්ක ඒ
හැමදේම වෙනස් වේවී.,
හැබැයි පිරිහේවි එදාට
අපිම රැුකපු
මනුස්සකම........
අපිම ගොඩනගපු
මනුස්සකම.......

සිතුවිලි දැහැන...

අපි අපේ වුන කාලයේ
ලොකු ලොකු බලාපොරොත්තු
තිබුනේ නෑ...
ඇත්තටම ආදරේ කියන වචන වලවත්
තේරුම.......
අපි හෙව්වා හැමෝටම හොරා ආදරය...
වීදිවල.... පන්තිවල....,
නොසැහෙන්න අතරමං උනා
මතකද.....,
මහවැසිත් ඇද හැලුනා....
කුඩ යටින් තුරුල් වෙලා යන්න
ඔයා වගේම මමත් ආසයි.....
අත් අල්ලා ගෙන වරු ගණන් කතා කරා
අපේ ජීවිත ගැන... අපි ගැන...,
නොතේරුණත් අපිට අපිව....
ඒ හැමදේම කරත් එක දෙයක්
අපිට නැති උනා...
ඔයාගෙයි මගෙයි ආදරය....
දැන් පමා වැඩීයි....
ආදරය හැදීන ගත්තත් අද...,
මගේ නොවන නුඹ,
නුඹෙ නොවන මම
තේරුම් නොවූ
ආ ද ර ය
අදටත් සොයාවී
හමුවේවී...,
ඒත් අපි ඈතක.....

ජීවිතය වනාහි මෙයම වේ...

සිතුවිලි දැහැන...

කාලකණ්නි ආශාවකට
හිතත් ගතත් දෙකම
අඩු ලන්සුවකට උකස් කරා....
පාරීශුද්ධ ආදරයකට පිටුපා
වෛශ්‍යාවන් අතරින්
පාරමී පුරන
අපේ කාලයේ
සෙල්ලක්කාර යුවතිය
ඇය නිසාමදෝ
ඇයට පෙම් බැන්දා...
පොත්තේ පාටට හිතේ පාට
සැසදුවේ නෑ...
ඒත්,
හැමදාම හිතපු
පේ‍්‍රම කථාවල
චරිත වෙන්න
පෙරුම් පිරපු මට
අකීකරු මගේ
වනචර වුනු
සිතුවිලි
නිදි කරා
ඇය
සදහටම...........

සිතුවිලි දැහැන....

හුස්මක් ලඟ ඉන්න
එක හෝරාවක්
කදුළු එක්ක මට
දහස් වරක් සිටිය හැකියි...
ආත්ම ගණනක් බැදුන නුඹ එක්ක
එක තත්පරයක්වත්..,
බෑ මට මගේ නොවන
නුඹ එක්ක නිදියන්න,
කාලයත් එක්ක
අනොරා වැහිත් වැටිලා...
ඉඩෝර වලට ගම් පාළු වෙලා...
ඉතින් එහෙම දැනෙන
මට....
නුඹත් අද අසාමන්‍යයයි.....
නොතේරෙන වෙනස
හැඟීම් ..... උණූසුම.....
මේ හැමදේම අද
මා එක්කම
ඔට්ටු අල්ලාවී...
ඒත්.........................
අවිශ්වාස මට,
හුස්මක වෙනසත් හොදට දැනේවී
අද මං මා එක්කම
ආත්ම ගනුදෙනුවක....
ඉතින් නුඹ,
කුමක් කරන්නද.....???

සිතුවිලි දැහැන...